روایت کامل بیتهای شاهنامه مبتنی بر نسخه (چاپ مسکو) با صدای گوینده معاصر آقای اسماعیل قادر پناه
|
|
لطفاً اسکرول کنید به بخش بایگانی وبلاگ، روی عنوان مطلبی که می خواهید بخوانید کلیک کنید
پنجشنبه، خرداد ۲۷، ۱۳۸۹
نسخه شنيداری شاهنامه
روایت کامل بیتهای شاهنامه مبتنی بر نسخه (چاپ مسکو) با صدای گوینده معاصر آقای اسماعیل قادر پناه
مریم زندی مدرک درجه یک هنری را نپذیرفت
مریم زندی مدرک درجه یک هنری را نپذیرفت
برای مطالعۀ مقاله ای در اين مورد اينجا را کليک کنيد
مریم زندی، پیشکسوت عکاسی ایران و دبیر انجمن ملی عکاسان ایران در نامه ای به سید محمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مدرک درجه یک هنری را نپذیرفت.
در نامهای که خانم زندی نسخهای از آن را در اختیار سایت عکاسی www.akkasee.com قرار داده است، آمده :
جناب آقای سید محمد حسینی
وزیر محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
با سلام
پاسخ به نامهٔ شماره ۱/۷۸۹۴ مورخ ۸۹/۳/۱۸ مبنی بر دریافت مدرک درجه یک هنری، به اطلاع میرسانم، دریافت این مدرک برای همهٔ کسانی که با سالها تلاش خود در خدمت فرهنگ و هنر ایران و ایرانی بودهاند، مسلماً موجب افتخار و خوشحالی خواهد بود.
متأسفانه در حالیکه حرفهٔ عکاسی و عکاسان به شدت مورد تهاجم قرار گرفته و هیچگونه امنیت حرفهای و جانی برای عکاسان ایران وجود ندارد و تعدادی از آنها فقط به جرم عکاسی یعنی انجام وظیفهشان مورد ضرب و شتم و زندان قرار گرفتهاند و در زندان یا بیرون منتظر احکامشان هستند و تعدادی از عکاسان حرفهای و غیرحرفهای ما از ترس جان، سرگردان در اقصی نقاط دنیا و در شرایط بسیار نامناسب هستند و در حالیکه من حتی از دست گرفتن دوربینم در خیابان باید بترسم، و امکان انتشار کتاب عکس خود و بعضی از همکارانم بدون سانسورهای سلیقهای میسر نمیباشد. در چنین شرایطی برای گرفتن این مدرک، دلیل و اشتیاقی در خود احساس نمیکنم.
مسلماً اگر در شرایط دیگری بودیم دریافت چنین مدرکی شوق تداوم آنچه را که تا امروز برای وطنم، ایران، انجام دادهام «که ادای دین بوده است» مضاعف میکرد. به همین دلیل از دریافت چنین نشانهایی تا زمانهای که شرایط چنین باشد معاف خواهم بود.
با احترام
مریم زندی
رونوشت برای: انجمن صنفی عکاسان ایران، انجمن صنفی عکاسان مطبوعات، انجمن عکاسان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، خانه عکاسان ایران، انجمن عکاسان بحران، انجمن عکاسان میراث فرهنگی، انجمن عکاسان تبلیغات، سایت عکاسی، سایت چیلیک
گفتنی است پیش از این از مریم زندی برای شرکت در مراسم اعطای مدرک درجه یک هنری در روز ۲۴ اردیبهشت در سالن اجلاس سران دعوت شده بود.
برای مطالعۀ مقاله ای در اين مورد اينجا را کليک کنيد
مریم زندی، پیشکسوت عکاسی ایران و دبیر انجمن ملی عکاسان ایران در نامه ای به سید محمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مدرک درجه یک هنری را نپذیرفت.
در نامهای که خانم زندی نسخهای از آن را در اختیار سایت عکاسی www.akkasee.com قرار داده است، آمده :
جناب آقای سید محمد حسینی
وزیر محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
با سلام
پاسخ به نامهٔ شماره ۱/۷۸۹۴ مورخ ۸۹/۳/۱۸ مبنی بر دریافت مدرک درجه یک هنری، به اطلاع میرسانم، دریافت این مدرک برای همهٔ کسانی که با سالها تلاش خود در خدمت فرهنگ و هنر ایران و ایرانی بودهاند، مسلماً موجب افتخار و خوشحالی خواهد بود.
متأسفانه در حالیکه حرفهٔ عکاسی و عکاسان به شدت مورد تهاجم قرار گرفته و هیچگونه امنیت حرفهای و جانی برای عکاسان ایران وجود ندارد و تعدادی از آنها فقط به جرم عکاسی یعنی انجام وظیفهشان مورد ضرب و شتم و زندان قرار گرفتهاند و در زندان یا بیرون منتظر احکامشان هستند و تعدادی از عکاسان حرفهای و غیرحرفهای ما از ترس جان، سرگردان در اقصی نقاط دنیا و در شرایط بسیار نامناسب هستند و در حالیکه من حتی از دست گرفتن دوربینم در خیابان باید بترسم، و امکان انتشار کتاب عکس خود و بعضی از همکارانم بدون سانسورهای سلیقهای میسر نمیباشد. در چنین شرایطی برای گرفتن این مدرک، دلیل و اشتیاقی در خود احساس نمیکنم.
مسلماً اگر در شرایط دیگری بودیم دریافت چنین مدرکی شوق تداوم آنچه را که تا امروز برای وطنم، ایران، انجام دادهام «که ادای دین بوده است» مضاعف میکرد. به همین دلیل از دریافت چنین نشانهایی تا زمانهای که شرایط چنین باشد معاف خواهم بود.
با احترام
مریم زندی
رونوشت برای: انجمن صنفی عکاسان ایران، انجمن صنفی عکاسان مطبوعات، انجمن عکاسان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، خانه عکاسان ایران، انجمن عکاسان بحران، انجمن عکاسان میراث فرهنگی، انجمن عکاسان تبلیغات، سایت عکاسی، سایت چیلیک
گفتنی است پیش از این از مریم زندی برای شرکت در مراسم اعطای مدرک درجه یک هنری در روز ۲۴ اردیبهشت در سالن اجلاس سران دعوت شده بود.
سيمين بهبهانی-هرگزنخواب کورش
هرگزنخواب کورش
سيمين بهبهانی
دارا جهان ندارد،
سارا زبان ندارد
بابا ستاره ای در
!هفت آسمان ندارد
کارون ز چشمه خشکید،
البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،
آتش فشان ندارد
دیو سیاه دربند،
آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد
روز وداع خورشید،
زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،
نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا،
نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما،
تیر و کمان ندارد
دریای مازنی ها،
بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز،
میهن جوان ندارد
دارا ! کجای کاری،
دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند،
دارا جهان ندارد
آییم به دادخواهی،
فریادمان بلند است
اما چه سود،
اینجا نوشیروان ندارد
سرخ و سپید و سبز است
این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس،
شیر ژیان ندارد
کوآن حکیم توسی،
شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما
دیگر بیان ندارد
هرگز نخواب کوروش،
ای مهرآریایی
بی نام تو،وطن نیز
نام و نشان ندارد
سيمين بهبهانی
دارا جهان ندارد،
سارا زبان ندارد
بابا ستاره ای در
!هفت آسمان ندارد
کارون ز چشمه خشکید،
البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،
آتش فشان ندارد
دیو سیاه دربند،
آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد
روز وداع خورشید،
زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،
نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا،
نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما،
تیر و کمان ندارد
دریای مازنی ها،
بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز،
میهن جوان ندارد
دارا ! کجای کاری،
دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند،
دارا جهان ندارد
آییم به دادخواهی،
فریادمان بلند است
اما چه سود،
اینجا نوشیروان ندارد
سرخ و سپید و سبز است
این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس،
شیر ژیان ندارد
کوآن حکیم توسی،
شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما
دیگر بیان ندارد
هرگز نخواب کوروش،
ای مهرآریایی
بی نام تو،وطن نیز
نام و نشان ندارد
چهارشنبه، خرداد ۲۶، ۱۳۸۹
انگشتان «گالیله» در موزه تاریخ علوم فلورانس در ایتالیا
.jpg)
انگشتان «گالیله» در موزه تاریخ علوم فلورانس در ایتالیا
http://www1.voanews.com/persian/news/arts/Galille-2010-6-16-96510319.html
http://www1.voanews.com/persian/news/arts/Galille-2010-6-16-96510319.html
برای نخستین بار پس از سال ها، موزه تاریخ علوم وابسته به دانشگاه فلورانس ایتالیا، نمایشگاهی از دستاوردهای علمی برگزار کرده است که در آن بخش هایی از بازمانده پیکر گالیله، پدر علم مدرن به نمایش درآمده است. این بخش ها بیش از یک صد سال پیش ربوده شده بودند.
درنمایشگاه تازه برگزار شده موزه تاریخ علوم شهر فلورانس، اتاقی به نام گالیله وجود دارد که اشیا و ابزار مورد استفاده «گالیله ئو گالیله» دانشمند بزرگ ایتالیایی که عنوان پدر علم مدرن نیز به او داده شده در آن به نمایش درآمده است. از جمله دیدنی های این تالار کوچک ، دو انگشت، ستون فقرات و یک دندان گالیله است که بیش از یک صد سال پیش توسط دزدان ربوده شده بودند.
گالیله درسال ١٦٤٢ در سن ٩٥ سالگی درگذشت و گروهی از دانشمندان و شاگردان او دو انگشت، دندان و سقوط فقرات او را برای پژوهش از پیکر بی جانش جدا کردند و آن را به آزمایشگاه بردند. این قطعات از سال ١٧٣٧ و پس از پایان آزمایش ها تحت محافظت دانشگاه فلورانس قرار گرفته اما در سال ١٩٠٥ ربوده شد.
پروفسور «پائولو گال ویزی» گالیله شناس و مدیر موزه تاریخ علوم فلورانس می گوید:«ماجرای دوباره بازیافتن انگشتان و دندان های گالیله در یک حراجی اتفاق افتاد. فردی بخش بزرگی از وسایل یک حراجی را خریداری کرده بود و دختر او که در زمینه علوم کار می کرد و پژوهش های مرا در باره گم شدن بخش هایی از پیکره گالیله خوانده بود متوجه آن بازمانده های پیکر گالیله می شود. او با من و پروفسور کریستینا آسیدنی از گالری «ئوفزی» تماس گرفت تا ما در این باره نظر بدهیم. پس از بررسی هایی که انجام شد، واقعی بودن اشیا را تایید کردیم و امروز هم همانطور که می بینید این تکه های یافت شده در این نمایشگاه یک بار دیگر به نمایش گذاشته شده است.
پرفسور گال ویزی در ادامه این سخنان می گوید:«ما تصور می کنیم که ممکن است کارگرانی که در آن زمان در موزه مشغول کار بوده اند این بقایا را به عنوان سوغات ویادگاری با خود برده بوده اند!»
گالیله زاده شهر «پیزا» بود که به عنوان استاد ریاضیات، ستاره شناسی و فیزیک در دانشگاه این شهر به شهرتی کم نظیر دست یافت. او برای نخستین بار نظریه کاتولیکی مسیحیت مبنی بر این مسئله که زمین مرکز جهان است را رد کرد و گفت:«زمین هم چون دیگر سیارات منظومه شمسی به دور خورشید می چرخد.»
این دیدگاه گالیله چنان خشم مقامات مذهبی واتیکان را برانگیخت که او را وادار کردند از این نظریات خود توبه کند. با این همه گفته می شود که گالیله همان دم که دربرابر کشیشان دادگاه تفتیش عقاید زانو زده بود می گوید:«بله زمین ایستاست» و سپس خطاب به زمین می گوید:«با این همه تو هم چنان می چرخی!»
یادمان جان لنون وصلح جهانی در غرفه لیورپول نمایشگاه جهانی شانگهای
.jpg)
یادمان جان لنون وصلح جهانی در غرفه لیورپول نمایشگاه جهانی شانگهای
http://www1.voanews.com/persian/news/arts/Johnlennon-2010-6-16-96486139.html
نمایشگاه جهانی شانگهای درچین، غرفه ای را به نام «لیورپول» - شهر زادگاه جان لنون و دیگر اعضای گروه راک اندرول «بیتل ها» - به معرض تماشای عموم گذاشته است که در آن یادمانی به نام صلح جهانی به یاد «جان لنون» فقید یکی از مدافعان سرسخت و پرشور صلح نصب شده است.
لارین وییرس، طراح جوان آمریکایی و سازنده این یادمان درحضور نمایندگان رسانه ها، گزارشگران و میهمانان، طی مراسمی از این یادمان هنری صلح پرده برداری کرد.
یادمان صلح جان لنون پس از تکمیل در پائیز امسال در شهر لیورپول در یک نمایشگاه دائمی قرار خواهد گرفت. این یادمان با ارتفاع ٦ متر بیش از ٤ تن وزن دارد. مقامات شهری لیورپول از هم اکنون درصدد برآمده اند تا مناسب ترین محل را در این شهر برای استقرار این تندیس یادبود پیدا کنند.
سازمان آمریکایی «پیشگامان صلح جهانی» ، مبتکر و تولید کننده این یادمان قرار است تا این تندیس کامل شده صلح را با نام «داستان بیتل ها» در شهر لیورپول، خاستگاه این گروه به مردم معرفی کند.
جری گلدمن از سازمان پیشگامان صلح جهانی و مدیر پروژه «داستان بیتل ها» می گوید:«تنها مکانی که یاد جان لنون را در دل مردم جهان به بهترین شکل زنده می کند «سنترال پارک» منهتن در نیویورک است که آپارتمان مسکونی جان لنون و محلی که او در آن به قتل رسید درست در مقابل آن قرار دارد و شهر لیورپول که جان لنون در آنجا به دنیا آمده و روح او به آنجا تعلق داشته درواقع هیچگونه نشانی از این هنرمند ندارد. به همین دلیل هم «لیورپول» جایگاه دائمی این تندیس جهانی صلح خواهد بود.»
لارین وییرس، هنرمند طراح و سازنده این تندیس نیز می گوید:«امیدوارم مردم شهر لیورپول بتوانند با تماشای اثر یک هنرمند ١٩ ساله دریابند که نسل ما هم توان انجام کارهایی که از یک روحیه مثبت و سازنده برخوردار است را دارد.»
جان لنون، آهنگساز و سراینده برخی از معروف ترین ترانه های گروه بیتل ها، در آن زمان چون دیگر هنرمندان هم سن و سال خود، خسته از جنگ و آشوب های ناشی از آن با توسل به موسیقی و پرهیز از خشونت خواستار پایان جنگ ویتنام و برقرار صلح پایدار در جهان شد. موی بلند و تختخواب صلح به ابتکار جان لنون و «یوکو اونو» نوعی نمایش صلح خواهی بود.
جان لنون و یوکو اونو که در ماه مارچ ١٩٦٩ با یکدیگر ازدواج کردند می دانستند که این خبر به یک جنجال مطبوعاتی تبدیل خواهد شد و تصمیم گرفتند تا از هجوم خبرنگاران برای تبلیغات صلح جویانه خود بهره بگیرند.
به این صورت جان و یوکو به مدت یک هفته از دوران ماه عسل خود را روی تختخواب اطاق مجلل هتل هیلتون شهر آمستردام گذراندند و خبرنگاران و عکاسان رسانه های مختلف را دعوت کردند تا از ساعت ٩ صبح تا ٩ شب هر روز برای گرفتن عکس آن ها به اطاق هتل بیایند. ابتدا با درنظرگرفتن آلبوم مشترک این زوج به نام «دو باکره» Two Virgins که روی جلد آن تصویرعریانی از جان لنون و یوکو اونو چاپ شده بود گمان بردند که در اطاق خواب هتل شاهد عشق بازی این دو خواهند بود اما به جای آن با جان و یوکوی ملبس به پیژاما در حالی که گل هایی را به نشانه صلح خواهی دردست داشتند روبرو شدند. جان لنون به خبرنگاران غافلگیرشده گفت:«ما امروز دو فرشته هستیم!»
ترانه های «به صلح فرصت بده» Give Peace A Chance و «صلح را تصور کن» Imagine از معروف ترین و محبوب ترین ترانه های جان لنون است که به زیبایی تلاش های او را برای رسیدن به صلح جهانی نشان می دهد. این ترانه ها از معروفیت و محبوبیتی جهانی برخوردارند.
جان لنون در سال ١٩٨٠ پس از یک روز طولانی کار در استودیوی صدا برداری هنگام ورود به ساختمان آپارتمان مسکونی خود به نام «داکوتا» درمنهتن نیویورک به ضرب گلوله به قتل رسید.
http://www1.voanews.com/persian/news/arts/Johnlennon-2010-6-16-96486139.html
نمایشگاه جهانی شانگهای درچین، غرفه ای را به نام «لیورپول» - شهر زادگاه جان لنون و دیگر اعضای گروه راک اندرول «بیتل ها» - به معرض تماشای عموم گذاشته است که در آن یادمانی به نام صلح جهانی به یاد «جان لنون» فقید یکی از مدافعان سرسخت و پرشور صلح نصب شده است.
لارین وییرس، طراح جوان آمریکایی و سازنده این یادمان درحضور نمایندگان رسانه ها، گزارشگران و میهمانان، طی مراسمی از این یادمان هنری صلح پرده برداری کرد.
یادمان صلح جان لنون پس از تکمیل در پائیز امسال در شهر لیورپول در یک نمایشگاه دائمی قرار خواهد گرفت. این یادمان با ارتفاع ٦ متر بیش از ٤ تن وزن دارد. مقامات شهری لیورپول از هم اکنون درصدد برآمده اند تا مناسب ترین محل را در این شهر برای استقرار این تندیس یادبود پیدا کنند.
سازمان آمریکایی «پیشگامان صلح جهانی» ، مبتکر و تولید کننده این یادمان قرار است تا این تندیس کامل شده صلح را با نام «داستان بیتل ها» در شهر لیورپول، خاستگاه این گروه به مردم معرفی کند.
جری گلدمن از سازمان پیشگامان صلح جهانی و مدیر پروژه «داستان بیتل ها» می گوید:«تنها مکانی که یاد جان لنون را در دل مردم جهان به بهترین شکل زنده می کند «سنترال پارک» منهتن در نیویورک است که آپارتمان مسکونی جان لنون و محلی که او در آن به قتل رسید درست در مقابل آن قرار دارد و شهر لیورپول که جان لنون در آنجا به دنیا آمده و روح او به آنجا تعلق داشته درواقع هیچگونه نشانی از این هنرمند ندارد. به همین دلیل هم «لیورپول» جایگاه دائمی این تندیس جهانی صلح خواهد بود.»
لارین وییرس، هنرمند طراح و سازنده این تندیس نیز می گوید:«امیدوارم مردم شهر لیورپول بتوانند با تماشای اثر یک هنرمند ١٩ ساله دریابند که نسل ما هم توان انجام کارهایی که از یک روحیه مثبت و سازنده برخوردار است را دارد.»
جان لنون، آهنگساز و سراینده برخی از معروف ترین ترانه های گروه بیتل ها، در آن زمان چون دیگر هنرمندان هم سن و سال خود، خسته از جنگ و آشوب های ناشی از آن با توسل به موسیقی و پرهیز از خشونت خواستار پایان جنگ ویتنام و برقرار صلح پایدار در جهان شد. موی بلند و تختخواب صلح به ابتکار جان لنون و «یوکو اونو» نوعی نمایش صلح خواهی بود.
جان لنون و یوکو اونو که در ماه مارچ ١٩٦٩ با یکدیگر ازدواج کردند می دانستند که این خبر به یک جنجال مطبوعاتی تبدیل خواهد شد و تصمیم گرفتند تا از هجوم خبرنگاران برای تبلیغات صلح جویانه خود بهره بگیرند.
به این صورت جان و یوکو به مدت یک هفته از دوران ماه عسل خود را روی تختخواب اطاق مجلل هتل هیلتون شهر آمستردام گذراندند و خبرنگاران و عکاسان رسانه های مختلف را دعوت کردند تا از ساعت ٩ صبح تا ٩ شب هر روز برای گرفتن عکس آن ها به اطاق هتل بیایند. ابتدا با درنظرگرفتن آلبوم مشترک این زوج به نام «دو باکره» Two Virgins که روی جلد آن تصویرعریانی از جان لنون و یوکو اونو چاپ شده بود گمان بردند که در اطاق خواب هتل شاهد عشق بازی این دو خواهند بود اما به جای آن با جان و یوکوی ملبس به پیژاما در حالی که گل هایی را به نشانه صلح خواهی دردست داشتند روبرو شدند. جان لنون به خبرنگاران غافلگیرشده گفت:«ما امروز دو فرشته هستیم!»
ترانه های «به صلح فرصت بده» Give Peace A Chance و «صلح را تصور کن» Imagine از معروف ترین و محبوب ترین ترانه های جان لنون است که به زیبایی تلاش های او را برای رسیدن به صلح جهانی نشان می دهد. این ترانه ها از معروفیت و محبوبیتی جهانی برخوردارند.
جان لنون در سال ١٩٨٠ پس از یک روز طولانی کار در استودیوی صدا برداری هنگام ورود به ساختمان آپارتمان مسکونی خود به نام «داکوتا» درمنهتن نیویورک به ضرب گلوله به قتل رسید.
پنج ماه قبل ازحمله صدام به ایران
پنج ماه قبل ازحمله صدام به ایران
ارسالی مهدی خانباباتهرانی
نام 3 نفر در این گزارش آمده که 2 تن فوت کرده اند . اگر شما به سید محمود دعایی دسترسی دارید از او در مورد صحت این گزارش سوال کنید
توصیه میکنم این ایمیل رو بخونید تا بفهمید چه خیانتی در حق ما شده و چطوری با جان دو میلیون نفر کشته از هر دو طرف بازی شده و جوونها رو به اسم دفاع از وطن فرستادن به مسلخ
5 ماه قبل از حمله صدام به ایران (30 فروردین 1359 دراوج بحران گروگانگیری کارمندان سفارت آمریکا ) تیتربزرگ عنوان اصلی روزنامه کیهان (به مدیریت حجت الاسلام والمسلمین سید محمد خاتمی و شمس الواعظین): امام ارتش عراق را به قیام دعوت کرد
در یکی از سفر هایم به ایران حدود سال 1371 /1992، روزی در حضور مرحوم مهندس بازرگان صحبت به جنگ ایران و عراق کشید واینکه ایا ممکن بود در ان شرایط از این جنگ پیش گیری کرد؟ ایشان خاطره زیر را در این زمینه نقل کردند:روزی در سال 1359 از شورای انقلاب از من خواستند برای مشورت در مسئله مهمی در جلسه شورا شرکت کنم . وقتی به جلسه رفتم دیدم اقای دعائی سفیر ایران در عراق نیز در جلسه حضور دارد. گفتند اقای دعایی گزارشی دارند. اقای دعایی بیان کرد که در ماههای اخیر هر چند وقت یکبار و گاهی گاهی هرهفته مرا به وزارت امور خارجه احضار و با ارائه مدارکی به دخالتها و کوشش ایران برای اخلال و اشفتگی در عراق اعتراض مینمایند و من توضیح میدهم که این ها کار دولت ایران نیست و گروههای خود سرند که دنبال قدرت نمایی هستند و نظایر این نوع استدلالها برای رفع اعتراض. اما هفته گذشته صدام حسین مرا احضار کرد و پس از بیان اعتراض شدید به دخالتها و اخلالها گفت این وضع برای من قابل تحمل نیست. شما بروید تهران و به اقای خمینی بگویید من اولین دولتی بودم که جمهوری اسلامی را به رسمیت شناختم و اگر اجازه بدهند من (صدام) خودم شخصا به ایران میایم تا با مذاکره اختلافاتمان را حل کنیم اگر مایل نیستند با من مذاکره کنند من یک هیئت عالیرتبه به ایران میفرستم و یا دولت ایران یک هیئت عالی برای مذاکره به عراق بفرستد تا اختلافات فیمابین حل شود زیرا ادامه این وضع برای من قابل تحمل نیست و من برای خاتمه دادن به این وضع به ایران حمله نظامی خواهم کرد. سپس اقای دعائی تاکید کرد که این ادمی است که حمله خواهد کرد.
شورای انقلاب تصمیم میگیرد که اقای دعایی به اتفاق اقای مهندس بازرگان و اقای دکتر بهشتی برای بیان ماجرا و تعین تکلیف به دیدار رهبر انقلاب بروند. در این دیدار ابتدا اقای دعایی شرح کامل ماجرا ونهایتا تهدید صدام را بیان میکند رهبر انقلاب در پاسخ به او میگویند محلش نگذارید. سپس اقای مهندس بازرگان به استدلال میپردازد که باید توجه کرد که امروزه موقعیت ما به علت اعمال تندی که شده ومواضع تندتری که اتخاذ گردیده است در بین ملل جهان چندان مطلوب نیست و اگر گرفتار جنگ شویم کسی از ما حمایت نخواهد کرد بلکه از طرف مقابل ما حمایت خواهند کرد. ازاین گذشته وضعیت ارتش به علت اعدام بسیاری از فرماندهان عالی و درجات پائین تر و اهانت های بسیاری که به ارتش و ارتشیان از افراد وگروههای مختلف شده ومیشود وضع بسیار نامناسبی دارد وبکلی فاقد روحیه لازم است. از این گذشته تسلیحات نظامی ما عمدتا امریکایی است و با مشکلات میان دو کشور دیگر دسترسی به لوازم یدکی مشکل و شاید غیر ممکن باشد. براینها باید اضافه کرد که جهان غرب و حتی کشور های عربی محال است بگذارند ما پیروز شویم. بنا بر این باید از وقوع جنگ جلو گیری کنیم. رهبر انقلاب در پاسخ میگویند گفتم محلش نگذارید. مجددا اقای دکتر بهشتی شروع به استدلال میکند اما ایت الله خمینی تا سخن او پایان گیرد تحمل نمیکنند واز جایشان برمیخیزند و برای بار سوم تکرار میکنند که گفتم محلش نگذارید و بطرف در اندرونی حرکت میکنند . اقای دعایی که بسیار ناراحت شده بود میگوید اقا من به بغداد نخواهم رفت.
اقای خمینی که نزدیک در اندرونی رسیده بودند پس از تامل کوتا هی رویشان را بطرف دعایی برگردانده ومیگویند وظیفه شرعی ات می باشد که بروی وبدون اینکه منتظر پاسخ شوند به قسمت اندرونی وارد میشوند. به شورای انقلاب برمیگردند و اقای دعایی بسیار ناراحت بوده در حالیکه گریه میکرده است میگوید به خدا قسم او (صدام) حمله خواهد کرد. هیچ کس کاری نمیتواند بکند و مدتی بعد عراق به ایران غافلگیرانه حمله میکند.
ارسالی مهدی خانباباتهرانی
نام 3 نفر در این گزارش آمده که 2 تن فوت کرده اند . اگر شما به سید محمود دعایی دسترسی دارید از او در مورد صحت این گزارش سوال کنید
توصیه میکنم این ایمیل رو بخونید تا بفهمید چه خیانتی در حق ما شده و چطوری با جان دو میلیون نفر کشته از هر دو طرف بازی شده و جوونها رو به اسم دفاع از وطن فرستادن به مسلخ
5 ماه قبل از حمله صدام به ایران (30 فروردین 1359 دراوج بحران گروگانگیری کارمندان سفارت آمریکا ) تیتربزرگ عنوان اصلی روزنامه کیهان (به مدیریت حجت الاسلام والمسلمین سید محمد خاتمی و شمس الواعظین): امام ارتش عراق را به قیام دعوت کرد
در یکی از سفر هایم به ایران حدود سال 1371 /1992، روزی در حضور مرحوم مهندس بازرگان صحبت به جنگ ایران و عراق کشید واینکه ایا ممکن بود در ان شرایط از این جنگ پیش گیری کرد؟ ایشان خاطره زیر را در این زمینه نقل کردند:روزی در سال 1359 از شورای انقلاب از من خواستند برای مشورت در مسئله مهمی در جلسه شورا شرکت کنم . وقتی به جلسه رفتم دیدم اقای دعائی سفیر ایران در عراق نیز در جلسه حضور دارد. گفتند اقای دعایی گزارشی دارند. اقای دعایی بیان کرد که در ماههای اخیر هر چند وقت یکبار و گاهی گاهی هرهفته مرا به وزارت امور خارجه احضار و با ارائه مدارکی به دخالتها و کوشش ایران برای اخلال و اشفتگی در عراق اعتراض مینمایند و من توضیح میدهم که این ها کار دولت ایران نیست و گروههای خود سرند که دنبال قدرت نمایی هستند و نظایر این نوع استدلالها برای رفع اعتراض. اما هفته گذشته صدام حسین مرا احضار کرد و پس از بیان اعتراض شدید به دخالتها و اخلالها گفت این وضع برای من قابل تحمل نیست. شما بروید تهران و به اقای خمینی بگویید من اولین دولتی بودم که جمهوری اسلامی را به رسمیت شناختم و اگر اجازه بدهند من (صدام) خودم شخصا به ایران میایم تا با مذاکره اختلافاتمان را حل کنیم اگر مایل نیستند با من مذاکره کنند من یک هیئت عالیرتبه به ایران میفرستم و یا دولت ایران یک هیئت عالی برای مذاکره به عراق بفرستد تا اختلافات فیمابین حل شود زیرا ادامه این وضع برای من قابل تحمل نیست و من برای خاتمه دادن به این وضع به ایران حمله نظامی خواهم کرد. سپس اقای دعائی تاکید کرد که این ادمی است که حمله خواهد کرد.
شورای انقلاب تصمیم میگیرد که اقای دعایی به اتفاق اقای مهندس بازرگان و اقای دکتر بهشتی برای بیان ماجرا و تعین تکلیف به دیدار رهبر انقلاب بروند. در این دیدار ابتدا اقای دعایی شرح کامل ماجرا ونهایتا تهدید صدام را بیان میکند رهبر انقلاب در پاسخ به او میگویند محلش نگذارید. سپس اقای مهندس بازرگان به استدلال میپردازد که باید توجه کرد که امروزه موقعیت ما به علت اعمال تندی که شده ومواضع تندتری که اتخاذ گردیده است در بین ملل جهان چندان مطلوب نیست و اگر گرفتار جنگ شویم کسی از ما حمایت نخواهد کرد بلکه از طرف مقابل ما حمایت خواهند کرد. ازاین گذشته وضعیت ارتش به علت اعدام بسیاری از فرماندهان عالی و درجات پائین تر و اهانت های بسیاری که به ارتش و ارتشیان از افراد وگروههای مختلف شده ومیشود وضع بسیار نامناسبی دارد وبکلی فاقد روحیه لازم است. از این گذشته تسلیحات نظامی ما عمدتا امریکایی است و با مشکلات میان دو کشور دیگر دسترسی به لوازم یدکی مشکل و شاید غیر ممکن باشد. براینها باید اضافه کرد که جهان غرب و حتی کشور های عربی محال است بگذارند ما پیروز شویم. بنا بر این باید از وقوع جنگ جلو گیری کنیم. رهبر انقلاب در پاسخ میگویند گفتم محلش نگذارید. مجددا اقای دکتر بهشتی شروع به استدلال میکند اما ایت الله خمینی تا سخن او پایان گیرد تحمل نمیکنند واز جایشان برمیخیزند و برای بار سوم تکرار میکنند که گفتم محلش نگذارید و بطرف در اندرونی حرکت میکنند . اقای دعایی که بسیار ناراحت شده بود میگوید اقا من به بغداد نخواهم رفت.
اقای خمینی که نزدیک در اندرونی رسیده بودند پس از تامل کوتا هی رویشان را بطرف دعایی برگردانده ومیگویند وظیفه شرعی ات می باشد که بروی وبدون اینکه منتظر پاسخ شوند به قسمت اندرونی وارد میشوند. به شورای انقلاب برمیگردند و اقای دعایی بسیار ناراحت بوده در حالیکه گریه میکرده است میگوید به خدا قسم او (صدام) حمله خواهد کرد. هیچ کس کاری نمیتواند بکند و مدتی بعد عراق به ایران غافلگیرانه حمله میکند.
اشتراک در:
پستها (Atom)
Subscribe To
پستها
تمام نظرات