دوشنبه، مرداد ۱۲، ۱۳۹۴

آقای اوباما، اجازه دهید درباره ایرانی ها صحبت کنیم

آقای اوباما، اجازه دهید درباره ایرانی ها صحبت کنیم

 
Mr. Obama, Let's Talk about Iranians
 
پرزیدنت اوباما عزیز،
 
مصاحبه شما با توماس فریدمن در تاریخ پانزدهم جولای 2015 که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شده، مصاحبه ای بسیار صریح و بی سابقه در مورد ایران، ایرانیان و اپوزیسیون ایران از سوی مقام ریاست جمهوری آمریکا به حساب می آید و شایسته تحسین مردم ایران و آمریکا است. در مصاحبه شما دو حقیقت را در مورد رفتار آمریکا با ایرانیان بیان کرده اید:
 
1. شما بعنوان رییس جمهوری آمریکا به کودتای آمریکا علیه دولت ملی دکتر محمد مصدق در سال 1332 اذعان کرده اید وقتی گفته اید "اگر شما به تاریخ ایران نگاه کنید، حقیقت این است که ما در سرنگونی دولتی که بطور دموکراتیک در ایران انتخاب شده بود دخالت داشتیم."
 
2. همچنین بعنوان رییس جمهوری آمریکا اذعان کرده اید که آمریکا به صدام حسین به رغم آگاهی استفاده صدام از سلاح های شیمیایی در دوران جنگ ایران و عراق یاری رسانده است. شما در این مصاحبه می گویید: "ما در گذشته از صدام حسین حمایت کردیم وقتی می دانستیم او سلاح های شیمیایی را در جنگ ایران و عراق مورد استفاده قرار می دهد" (1).
 
اما تأثیر عملی این رفتار آمریکا با مردم ایران و اپوزیسیون جوانب بسیار دیگری نیز داشته است که همچنان بین دو ملت فاصله می اندازد. طی 35 سال گذشته، ایرانیان در هر کشور دنیا که برای ویزای آمریکا تقاضا کرده اند با شرایط دشواری مواجه شده اند. فقط نگاهی به تعداد ایرانی هایی بیاندازید که در همین کنار آمریکا، به کانادا در همین سالها مهاجرت کرده اند و آن سرزمین را خانه تازه خود کرده اند. آیا می دانید که سیاست ویزای آمریکا باعث شده که مردم ایران تصور کنند بخاطر روابط آمریکا با دولت ایران آنها هستند که تنبیه شده اند. از هر ایرانی در داخل کشور بپرسید و آنها به شما خواهند گفت که از این سیاست آمریکا نسبت به ایرانیان منزجرند. در همه فیلمهای سینمایی که در داخل کشور تولید می شود نقش های ایرانیان در خارج همه در کانادا است و نه در آمریکا، گرچه مردم ایران، آمریکا را بعکس مردم اکثر کشورهای متحد آمریکا در خاورمیانه، دوست دارند، با اینحال ایرانیان در سراسر جهان مورد استقبال کنسولگری های آمریکا قرار نمی گیرند.
 
همچنین رفتار دولت آمریکا با سیاستمداران ایرانی و اپوزیسیون در 60 سال گذشته اینگونه بوده که از شخصیتهای ایرانی انتظار داشتند نوکر آمریکا باشند و یا مورد تبعیض قرار گیرند. فقط نگاهی کنید به نحوه مدیریت صدای آمریکا (وی او ای) که فقط آنهایی که حاضرند نوکر اطلاعاتی باشند به جایی می رسند و بسیاری ژورنالیستهای واقعاً مستقل وادار به ترک کار می شوند در صورتیکه صدای آمریکا آژانس اطلاعاتی نیست و مؤسسه ای ژورنالیستی است. در واقع جمعی از فعالان سیاسی دموکرات درست بعد از جنبش سبز به آمریکا آمدند و برخی هم در صدای آمریکا مشغول به کار شدند، اما اکثر آنهایی که حاضر بودند مثل نوکر عمل کنند و اول با مقامات بالای آمریکایی دیدار کردند شغل رسمی در صدای آمریکا گرفتند و دیگران بصورت قراردادی نگهداشته شدند و بسیاری نیز بعداً قراردادشان تمدید نشد و از کار برکنار شدند. فکر می کنید آنها بعد از این تجربه در صدای آمریکا برای دوستان خود در ایران درباره رفتار آمریکا نسبت به اپوزیسیون ایران چه می نویسند (2).
 
در 35 سال گذشته، جمهوری اسلامی ایران رفتار دولت آمریکا را با ایرانیان، *استکباری* نامیده است. بسیاری در اپوزیسیون که علیه این ارزیابی در داخل ایران سخن گفته اند، هنگامیکه به آمریکا آمدند، پس از تجربه رفتار مقامات دولت آمریکا، متحیرند که رفتار آمریکا را با مردم ایران و اپوزیسیون، چه بنامند. مردم ایران همانقدر به مناسبات مساوی با آمریکایی ها علاقمندند که مردم فرانسه. ما نمی خواهیم نوکر مقامات آمریکایی باشیم حتی اگر محتاج نان شب باشیم. اگر ما ژورنالیست هستیم، ما را باید برمبنای توانمان بمثابه یک ژورنالیست مورد ارزیابی قرار دهند و نه آنکه چقدر در برابر مقامات آمریکایی حاضریم خم شویم. ما مردمی پرغرور هستیم و این رفتار خود را از شادروان دکتر مصدق آموخته ایم.
 
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران
 
سام قندچی، ناشر و سردبير ایرانسکوپ
http://www.ghandchi.com 
سیزدهم مرداد ماه 1394
August 4, 2015
 
پانویس:
 
 
2. بحث هایی در مورد صدای آمریکا
 
Discussions about VOA

 
 
متون برگزیده

 


Mr. Obama, Let's Talk about Iranians
Sam Ghandchi
http://www.ghandchi.com/971-obama-iranians-english.htm

آقای اوباما، اجازه دهید درباره ایرانی ها صحبت کنیم
http://www.ghandchi.com/971-obama-iranians.htm
 
Dear President Obama,
 
Your interview with Thomas Friedman on July 15th, 2015 that was published in New York Times, was a very candid unprecedented interview of any US President about Iran, Iranians and Iranian opposition and deserves the applause of Iranian and American people (1). In the interview, you honestly stated two facts about US attitude towards Iranians:
 
1. You admitted as a US President about the US coup against the government of Dr. Mohammad Mossadegh in 1953 by saying "if you look at Iranian history, the fact is that we had some involvement with overthrowing a democratically elected regime in Iran."
 
2. Again as US President you admitted the US help to Saddam Hussein at the time of Iran-Iraq War by saying "We have had in the past supported Saddam Hussein when we know he used chemical weapons in the war between Iran and Iraq."
 
But the practical impact of such US attitude towards Iranian people and opposition has many other aspects that continues to create a wedge between the two nations. In the last 35 years, Iranians have had a hard time to get US visas when applying for it in any country. Just take a look at the number of Iranians who have immigrated to Canada next door during the same period and have made that country their new home. Do you know the US visa policy has made Iranians feel that they are being punished because of the relations of US with the Iranian government. Ask any Iranian inside Iran and they will tell you about their resentment about the US policy towards Iranian people. In all movies produced inside Iran, the example of Iranians abroad are those living in Canada and not the US, although they all love America in contrast to the people of most US allies in the Middle East, but Iranians are not welcome when dealing with US Consulates all over the world.
 
Also the attitude of US government towards Iranian politicians and opposition during the last 60 years has been defined by expecting Iranian personalities to be either lackeys of the US or be discriminated against. Just look at the way the management of Voice of America (VOA) has been working by only allowing those who are willing to act like intelligence servants get anywhere and most real independent journalists are pushed out whereas VOA is not an intelligence agency and is a journalistic office. In fact, a bulk of Iranian democratic political activists came to the US right after the suppression of Green Movement in Iran and some even started working in VOA, but mostly those who were willing to act like servants and first met some top US officials were offered the regular positions at VOA and others were kept as contractors and many were later laid off. After this experience at VOA, what do you think they would write to their friends in Iran about the US attitude towards Iranian opposition (2).
 
For the last 35 years, Islamic Republic of Iran has been calling the attitude of US government towards Iranians as *arrogant*. Many in the opposition who spoke against this assessment inside Iran, when coming to the US, after their experience of dealing with the US government officials, wonder what the US attitude towards Iranian people and opposition should be called. Iranian people are as much interested in equal relations with the Americans as the French people are. We do not want to be the servant of US government officials even if we do not have bread on our table. If we are journalists, we should be judged by our ability in journalism and not by how much we bow to US officials. We are very proud people and have learned our attitude from the late Dr. Mohammad Mossadegh.
 
Hoping for a democratic and secular futurist republic in Iran,

Sam Ghandchi, Editor/Publisher
IRANSCOPE
http://www.ghandchi.com
http://www.iranscope.com
August 4, 2015

Footnotes:
 
1. Thomas Friedman: Obama Makes His Case on Iran Nuclear Deal
2. Discussions about VOA
 
بحث هایی در مورد صدای آمریکا
 
 
 

 
Featured Topics
http://featured.ghandchi.com 


 

بايگانی وبلاگ