جمعه، مهر ۰۳، ۱۳۹۴

تفاوتی مهم بین اپوزیسیون قبل و بعد از انقلاب

تفاوتی مهم بین اپوزیسیون قبل و بعد از انقلاب

قبل از انقلاب 1357 اپوزیسیون رژیم شاه اساساً مخفی بود. بعد از انقلاب 1357 اپوزیسیون رژیم جمهوری اسلامی اساساً علنی است. این تفاوت خیلی مهم است. مثلاً وقتی در آمریکا دولت جمهوریخواهان سر کار است، اپوزیسیون اصلی دموکراتها هستند و بالعکس؛ و خیلی راحت می شود دید که چقدر طرفداران اپوزیسیون از حزب خود با صرف پول و وقت، حمایت می کنند. میزان حمایت هواداران و اعضاء نیز در اینکه بالاخره حزب اپوزیسیون در انتخابات بعدی ریاست جمهوری یا کنگره به قدرت برسد، نقشی تعیین کننده دارد.
 
در 37 سال گذشته در جمع های دوستانه و خانوادگی، ایرانیان بسیار بیش از زمان شاه اظهار ناراحتی از رژیم می کنند اما همین ها وقتی فعالین سیاسی را می بینند اگر قوم و خویش نزدیک هستند می گویند "فلانی تو چرا با اینهمه تحصیلات به یک کار نون و آب دار نمی چسبی که با این همه استعداد می تونی میلیاردر باشی." جالب است نه تنها خودشان از پول و وقتشان مایه نمی گذارند، بجای کمک به فعالین سیاسی، سرکوفت هم می زنند. اقلاً در این جمع ها هم لطف نکنند و ژست مخالف نگیرند. با چنین مخالفینی، تا هزار سال دیگر همین آش است و همین کاسه.
 
مسأله فعالین نیستند. مشکل آنهایی هستند که ادعای هواداری از اپوزیسیون دارند و در چنین دورانی که همه چیز علنی است، آنچه عیان است، چه حاجت به بیان است. نمی دانم چرا برخی از فعالین سیاسی تلاش می کنند واقعیت را وارونه جلوه دهند هنگامیکه خوب می دانند این حقیقت تلخ هم در داخل و هم در خارج غیرقابل انکار است. اگر این واقعیات را درباره جامعه ایرانی نگوییم راه حلی هم نخواهیم یافت و مانند 37 سال گذشته فقط خود را فریب خواهیم داد. جنبش سیاسی ایران در 37 سال گذشته اساساً علنی بوده و دیدن اینگونه واقعیات نیازی به میکروسکوپ ندارد.
 
ملتی که نخواهد از رهبران سیاسی خود با گذاشتن پول و وقت حمایت کند، یا رهبرانی مذهبی که بطور سنتی با خمس و زکات تغذیه می شوند، نصیبش می شود و یا رهبرانی سیاسی که عامل دولتهای خارجی هستند، در رأس امور قرار خواهند گرفت. جنبش مستقل سیاسی را در هیچ کشوری نمی شود با حرف مفت* به جایی رساند. جنبش سیاسی ایران علنی است و این واقعیات را به راحتی می توان دید و بهتر است حقیقت را بگوییم. با جنبشی مخفی روبرو نیستیم که فعالینش مثل چه گوارا در کوه و جنگل باشند و حامیانش مجبور باشند مانند شبح خود را به آب و آتش بزنند تا به آنها یاری رسانند.
 
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران
 
سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
سوم مهر ماه 1394  
September 25, 2015
 
پانویس:
 
*. فکاهی- از امروز ببعد حرف مفت قبول نميشود
http://iranscope.blogspot.com/2014/11/blog-post_8.html
 

متون برگزیده

 

----------------------
http://www.iranscope.com

بايگانی وبلاگ