پنجشنبه، شهریور ۱۰، ۱۳۹۰

فیروزه خطیبی-چرا سازمان فضایی آمریکا، از همکاری با فیلم «آپولوی ١٨» خودداری کرد؟

چرا سازمان فضایی آمریکا، از همکاری با فیلم «آپولوی ١٨» خودداری کرد؟
فیروزه خطیبی
http://www.voanews.com/persian/news/arts/Apollo18themovie-2011-9-1-128896223.html

سازمان فضایی آمریکا، «ناسا» NASA اغلب از فیلم های سینمایی و تلویزیونی که در رابطه با فضا و فضانوری ساخته می شود استقبال می کند و به آن ها به عنوان جلب توجه مردم وتشویق اذهان عمومی به حمایت از برنامه های فضایی نگاه می کند. این سازمان هم چنین بارها در پروژه های مختلف سینمایی هالیوود نقش مشاور را ایفا کرده است اما این بار «ناسا» از همکاری با فیلم «آپولوی ١٨» خودداری کرده است.

تنها تصاویری که تا کنون از فیلم «آپولوی ١٨» تازه ترین محصول استودیوی «واینستاین» در معرض تماشای عموم گذاشته شده، یک کلاه محافظ ترک خورده، یک روشنایی قوی و مرموز پشت پنجره های یک سفینه فضایی و جای پای یک فضانورد روی خاک های پودر ماننده سطح ماه است.

فیلم علمی و تخیلی «آپولوی ١٨» به شکل یک فیلم مستند ساخته شده و سازندگان آن دوست دارند تماشاگر فکر کند که فیلم از روی فیلم های به دست آمده از ماموریت های فضایی ساخته شده است. این فیلم جنجال آفرین از روز جمعه (دوم آگوست) در سینماهای آمریکا به نمایش درخواهد آمد.

در «تریلر» فیلم «آپولوی ١٨» می شنویم:«در سال ١٩٧٢، ایالات متحده آمریکا دو فضانورد را برای انجام یک ماموریت مخفیانه به کره ماه فرستاد. علیرغم ده ها سال انکار از سوی «ناسا» و وزارت دفاع آمریکا، اطلاعات مربوط به این سفر اسرار آمیزفضایی به بیرون و به نشریات و رسانه های خبری نشت کرد. بررسی این واقعه طبق شواهد به دست آمده از ٤٠ سال توطئه چینی های دولت، به زودی توسط استودیویی که فیلم هایی چون «پیرانای سه بعدی» و «فریاد ٤» را به شما عرضه کرده است به نمایش گذاشته خواهد شد.»

بخش عظیمی از محصولات سینمایی هالیوود در تابستان امسال با مسائل وموضوع های فضایی سرو کار داشته است. فیلم تازه «مایکل بی» درباره یک ربات الکترومکانیکی به نام «ترنسفورمر: گوشه تاریک ماه»، فیلم هنری «درخت زندگی» The Tree Of Lifeساخته «ترنس مالیک»، هم چنین فیلم مستقلی به نام «یک جهان دیگر» Another World هریک به صورتی با فضا و کائنات ارتباط دارند و درساختن آن ها از مشاورین «ناسا» کمک گرفته شده است. در حقیقت تنها در یک سال گذشته سازمان فضایی آمریکا در ساختن بیش از١٠٠ فیلم مستند، ٣٥ فیلم تلویزیونی و ١٦ فیلم داستانی بلند دست داشته است.

داستان غیرواقعی فیلم «آپولوی ١٨» در رابطه با «ناسا» و یک ماموریت مخفیانه دروغین که در قالب یک فیلم مستند باورهای تماشاگر را به چالش می گیرد باعث شده که دانشمندان این سازمان فضایی از همکاری با سازندگان فیلم خودداری کنند. بنا برمدارک و شواهد موجود در«ناسا»، آخرین ماموریت این سازمان درماه، فرستادن «آپولوی ١٧» در سال ١٩٧٢ بوده است.

سخنگوی «ناسا» برت اولریچ می گوید:«فیلم هالیوودی آپولوی ١٨ به هیچوجه مستند نیست. داستان این فیلم زاده تخیلات سازندگان آن است. با آگاهی به این مسئله از همان روزهای آغاز کار ما از همکاری با آن خودداری کردیم. ما حتی اولین نسخه تدوین نشده آن را هم ندیده ایم. به نظرما به دست دادن یک تصویر غلط از فیلم و آن را واقعی نمایاندن یک حیله بازاریابی است و تنها برای جمع کردن تماشاگران بیشتر انجام شده است.»

درحال حاضر و با تعطیل پروازهای شاتل در ماه جولای گذشته، برنامه های فضایی آمریکا در یک مقطع مهم و حساس قرار گرفته است و این روزها«ناسا» برای فرستادن فضانوردهای آمریکایی به ایستگاه بین المللی فضایی از راکت های روسی کمک می گیرد. این سازمان با مشکلات عدیده ای روبروست و به سختی می کوشد تا بودجه کافی و حمایت سیاسی لازم را برای انجام ماموریت فضایی بعدی خود که ارسال فضانورها به یکی از سنگ های شناور در طول پانزده سال آینده است را به دست بیاورد.

با این احوال «ناسا» به خوبی به این امر واقف است که ساختن فیلم های علمی و تخیلی هالیوود چه نقش مهم و موثری در جلب توجه عموم و روشن کردن اذهان در رابطه با اهمیت اکتشافات فضایی و آینده این سازمان ایفا می کند.

ناسا پیش از «آپولوی ١٨» از همکاری با چند فیلم دیگر از جمله «سیاره سرخ» از محصولات استودیوی «برادران وارنر» خودداری کرده است. داستان این فیلم درباره آماده کردن کره مریخ برای انجام عملیات «شبیه سازی » انسان است.

اولریچ سخنگوی ناسا در این مورد می گوید:«این داستان از لحاظ علمی چنان غیرواقعی و غیرقابل قبول بود که ما درنهایت تصمیم گرفتیم به سازندگان فیلم بگوییم بدون دخالت ما فیلم خود را بسازند. چون به هیچ صورتی نمی شد به این مسئله دروغین جنبه های علمی و واقعی داد. مسئله مهم برای ما این است که از دادن هرگونه اطلاعات منحرف کننده به مردم خودداری شود. بنابراین هرتغییری که در خط داستانی یا صحنه های فیلمبرداری شده انجام می گیرد باید با اطلاع و نظر ما باشد.»

اما خط مرزهای بین واقعیت های فضایی و خیال پردازی های سینمایی هم مثل خود کائنات وسیع و گسترده است. برای مثال فیلم «ترنسفورمر: گوشه تاریک ماه» از محصولات استودیوی«پارامونت»، به تماشاگر نشان می دهد که دلیل رقابت های فضایی دهه شصت میلادی بین روسیه و آمریکا، کشف یک بشقاب پرنده یا سفینه فضایی با سرنشینانی از موجودات غریبه در سطح کره ماه بوده است.

سال گذشته سازمان «ناسا» به مایکل بی، کارگردان فیلم ترنسفورمر اجازه داد تا برخی از صحنه های کلیدی فیلم تازه خود را در «مرکز فضایی کندی» در فلوریدا فیلمبرداری کند. در صحنه هایی از فیلم «باز آلدرین»، یک فضانورد واقعی هم نقشی در کنار قهرمان داستان – اوپتیموس پرایم – بازی می کند.

«ایان برایس» تهیه کننده فیلم ترنسفورمر می گوید:«موقع فیلم برداری این صحنه ها در ناسا، دست اندرکاران سازمان فضایی خیلی خوشحال به نظر می رسیدند که ما توانسته ایم برخی از جنبه های مثبت برنامه های فضایی را به مردم نشان بدهیم.»

درماه دسامبر گذشته، «ناسا» یک برنامه آموزشی هم در یکی از آزمایشگاه های خود در کالیفرنیای جنوبی برای فیلمسازان هالیوود برگزار کرد:«ما می خواهیم کسانی که مایلند سناریویی درباره مسائل فضایی بنویسند دقیقا بدانند که چه کشفیات تازه ای شده و ما درحال حاضر در کجا ایستاده ایم. ما می خواهیم آن ها فضا و کائنات را حس کنند. برای مثال بدانند که نشستن جلوی پنجره های پانورامیک یک سفینه فضایی درست شبیه نشستن توی یک تنگ بلوری پر از ستاره است.»

ریچار برنزدن، دانشمند فیزیکدان ناسا می گوید:«ما مشکلی با موضوع های برانگیزنده فضایی که علم و آگاهی های مارا به چالش می گیرد نداریم. موضوع هایی ازقبیل داستان فیلم «جهانی دیگر» که در آن کره ای عینا شبیه به کره زمین با مردمانی که عینا از روی خود ما کپی شده اند ناگهان در فضای مقابل ما ظاهر می شود!»

برنزدن می گوید:« اگر بخاطر داشته باشید، در دورانی که آپولو به فضا فرستاده شد چنان اثری برروی مردم گذاشته بود که هر بچه ای می خواست وقتی که بزرگ شد فضانورد بشود. اما با تاثیری که هالیوود روی تماشاگر دارد ما باید خیلی محتاط باشیم که چگونه و از چه جنبه هایی این تصاویر را در معرض تماشای آن ها قرار می دهیم.»

کمپانی «واینستین» حاضر نشده است یک نسخه از فیلم «آپولوی ١٨» را پیش از نمایش عمومی آن دراختیار رسانه ها قرار دهد. فیلم از روی نوشته یک فیلمنامه نویس جوان که در ماه نوامبر گذشته جایزه بهترین فیلمنامه نویسی «آمریکن فیلم مارکت» را به دست آورد ساخته شده و فیلم برداری آن شش هفته پس از اعلام نام برندگان این جوایز، در شهر ونکوور کانادا آغاز شد و فیلمساز اسپانیائی، گانزالس لوپز گالگو هم آن را کارگردانی کرده است.

استودیوی واینستین بجای نمایش فیلم برای منتقدین رسانه ها یک اعلامیه به شرح زیرمنتشر ساخت:«یک فیلمساز روسی به نام «بکمامتوف» که قرار بود از ایستگاه فضایی روسیه فیلم مستندی تهیه کند به تازگی بخش هایی از آرشیو خود را در اختیار ما گذاشته است. این آرشیو نشان می دهد که ماموریت فضایی به نام آپولوی١٨ درباره موجودات فضایی حقیقتا وجود داشته و فیلم که یک تریلر ماورای طبیعه است بین واقعیت و تخیل نقب زده است.»

سه ساعت بعد، استودیوی «واینستین» اعلامیه دیگری برای تصحیح اعلامیه قبلی انتشار می دهد که در آن نام «بکمامبتوف» حذف شده است.

«استنتون فریدمن» فیزیکدان مستقلی که به عنوان مشاور علمی با شرکت فیلمسازی «واینستین» همکاری می کند می گوید:«جامعه علوم فضایی هرگز درباره چنین مسائلی به صورت آشکارا صحبت نمی کند. من نمی خواهم بگویم که این فیلم های آرشیوی روسی وجود نداشته اند، بلکه معتقدم که امکان دارد که اطلاعاتی در رابطه با موجودات فضایی و برخورد زمینی ها با آن ها وجود داشته باشد. به این صورت این مسئله و موضوع فیلم آپولوی ١٨ را غیرممکن نمی بینم.»

فریدمن می گوید: «مردم از طریق تماشای همین فیلم های هالیوودی فکر می کنند وجود «ناسا» خیلی اهمیت دارد اما به نظر من این سازمان فضایی آن قدر ها هم که به نظرمی رسد درکارهایی که انجام داده موفق نبوده است.»


iran#

بايگانی وبلاگ